PENYESALAN DIRI..!Suatu malam pandangilah dirimu, apa yang bisa di perbuat tatkala diri sudah tidak bisa melakukan apa-apa…??? Memandang diri di saat gelapnya malam penuh dengan derain air mata yang tak mampu mengembalikan waktu yang sempat tertinggal di masa lalu. Keterpurukan diri terkadang menghantui di saat mengingat dosa yang tak pernah bisa di tebus hanya dengan menangis tanpa berbuat apa-apa. Akankah diri masih bisa kembali menghadap sang pencipta..??? Begitu banyak permasalahan yang di hadapi tak satupun bisa di lalui dengan baik, mungkinkah semua ini adalah karma untuk diri yang selalu memikirkan diri sendiri tanpa memikirkan sang pencipta. Indahnya dunia hanyalah sebuah panggung sendiwara belaka untuk kita jadikan tontonan dan mengambil hikmah dari apa yang di tampakkan tuhan untuk melangkah lebih maju. Malam yang penuh derain air mata ini akanselalu menjadi saksi hidup bagi manusia yang mau berfikir tentang kekuasaan-Nya. Di malam mini, marilah kita berfikir sejenak tetang kehidupan yang bisa mumpuni diri untuk menjadi lebih baik dari sebelumnya. Pahit dan manisnya hidup yang di lalui akan terasa di saat pengakuan diri kepada sang kholik bisa tercurahkan, mencari dan terus berusaha adalah senjata utama manusia untuk menjadi insane yang berlumuran ketakutan dan rasa rindu kepada sang pencipta alam semesta… Air mata saja tidak bisa menghapus dosa seorang hamba sebelum benar-benar kembali dan mau berubah. Hari-hari yang di lalui akan menjadi indah ketika rasa cinta yang di miliki manusia tercurahkan untuk tuhan. Tangisan malam sangat berharga, dimana semua orang masih tertidur pulas saat itu, munajat dari hamba kepada tuhan akan terasa pada malam yang indah dengan mengadukan semua permasalahan yang sedang kita hadapi. Genangan air mata malam itu terasa sekali ketika munajat yang dilakukan dengan bersungguh-sungguh. Aku hanya ingin kembali ke pangkuanmu ya robbi… Ampunilah dosa-dosaku, jauhkanlah diri ini dari hal-hal yang akan menjauhkanku dari sisimu. Hamba rindu dengan cintamu, bimbinglah hamba ke jalanmu, tunjukkanlah jalan untukku hingga kau menjadikanku orang-orang terpilih menjadi hamba yang bertaqwa…. آَمِيّـٍـِـنْ يَآ رَ بَّلْ آلٌعَآلَمِِيِ
:) CARITAAN KURING :) waktu keur budak, lamun usum medar langlayangan, tas balik sakola agama kuring sok biasa moro langlayangan anu lepas balas diadu jeung nulian,mun beunang sok dijual ka pamuda anu butuheun,dina hiji mangsa aya langlayangan lepas terus ku kuring diboro paheula heula nepi jeung batur,ngan hanjakal langlayangan nu ku kuring diboro nyangsang dina tangkal kadongdong luhur pisan,kusabab langlayanganana alus tur keretasna oge bahana tina keretas wajit,kapaksa ku kuring ditaekan sangkan kapimilik,geus naek kaluhur tangkal oge kuring turun deui kusabab teu kahontal kudu dibantuan ku panyoer,kuring kokotetengan neangan gantar anu rada panjang,ngan,,pas ngaliwat kagigireun dapuran tangkal cau,sareretan kuring ningali aya loket plastik anu warna na koneng merkna golkar.:) ku kuring dicokot trus dirawatan diasupkeun kana jeuro pesak calana,gancangna carita langlayangan geus kapimilik,kuring balik,disatengahing jalan eta loket dibuka susuganan aya eusian,breh katemong aya duit galabag salembar anu jumlahna sapuluh rebu gambar Kartini mun teu salahmah,mun salah?..bae da poho deui atuh.waktu jaman kuring kersakola esde kelas hiji mah asa can pernah ningali duit sakitu the,beukeul sakola oge ku kolot ngan saukur dibere saratus perak sapoe.kuring bingung rek dikumahakeun ieu duit gede pisan,rek dijajankeun kabeh sieun diwadalkeun,bisi tengah peting aya jalma jangkung gede numpak kuda ngajemput kuring rek dibawa kalayan maksa,ceunah nu kitu disebutna wadal,ceuk kuring waktu harita.>=) kusabab sieun satuluyna duit anu nang pamanggih tea dibikeun ka bibi kuring,tah isukana kuring ku bibi dibere duit anu jumlahna saratus perak,ceunah duit anu sapuluh rebu dibagi bagikeun ka barudak anu sapantar jeung kuring boh lalaki atawa awewe. Teing beuneur jeung heunteunamah Wallohu a'lam bimurodih...!mun ayeunamah manggihna moal dibikeun ka bibi,rek dijajankeun kabeh,bae peting aya nu ngajemput oge,rek ditanya heula samemeh dibawa,seug kuring dibawa asal disadiakeun awewe nu rupana siga Luna maya.hahayy...#ngahayal =D
★ PÉPÉLING ★ Yakin, Ramadhan teh bulan latihan ngadalian nafsu sarakah, awuntah, sangkan hirup ka hareup teu ngarep-ngarep teuing kabeungharan anu can puguh, lir ngudag-ngudag kalangkang heulang anu pamohalan beunang, rumaos : - Isuk-isuk sok miharep sugan beurang kakayaan datang - Beurang sok miharep sugan sore kabeungharan kabandang - Sore sok miharep sugan peuting kadunyaan kasorang Kitu jeung kitu baé, béak isuk, béak beurang, béak soré, béak peuting, anu diarep-arep angger ngalelep. Mémang, babagian hirup teh lir gilinding, sakapeung dihandap nyungsep, sakapeung di luhur nanjung (jatuh bangun) وتلك الأيام نداولها بين الناس Hartosna :”Jeung poé-poé kitu téh ku kami dipili gentikeun diantara manusa” Tapi pan urang kudu tumarima kana babagian séwang-séwangan. Kangjeng Nabi tos ngawanti-wanti, lobakeun éling kana papasten pati anu tos pasti. Palawargi kabeungharan mah can tangtu najan pikeun urang citangtu, tapi pati tos pasti kalebet keur urang Cijapati. أكثروا ذكر هاذم اللذات يعني الموت “lobakeun éling kana perkara anu megatkeun kanikmatan, nyaéta maot”